Bajka – „Psikusy niesfornego traktorka Kubusia”

Psoty w sadzie

Pewnego słonecznego, letniego dnia na małej farmie pełnej jabłoni i gruszy, traktorek o imieniu Kubuś postanowił, że to będzie dzień pełen zabawy i psot. Zwinny, bystry, a przede wszystkim nieco niesforny, Kubuś uwielbiał żarty, które czasem wprowadzały zamieszanie w ustabilizowane życie na farmie.

-Dziś będzie dzień pełen zabawy!- pomyślał Kubuś, uśmiechając się do siebie.

Mknąc między orzeźwiającymi drzewkami, zauważył kosze pełne soczystych, czerwonych jabłek. Widok świeżych owoców natchnął go na psotę.

-A co jeśli przestawię te kosze tak, by stworzyły labirynt? To będzie świetna zabawa! – pomyślał Kubuś.

I tak oto, z wielką radością i energią zabrał się do dzieła. Przemierzając ścieżki między drzewami, przestawiał kosze tu i ówdzie, tworząc skomplikowany labirynt z jabłek.

Wkrótce sad zamienił się w prawdziwe labiryntowe królestwo, a śmiech Kubusia rozbrzmiewał wśród drzew. Zadowolony ze swojej pracy, Kubuś postanowił przetestować swoje dzieło. Mknął z rogu do rogu, śmiejąc się głośno.

– To jest najzabawniejszy labirynt na świecie! – wykrzyknął Kubuś, nie mogąc powstrzymać uśmiechu.

W tym momencie, do sadu zbliżył się farmer. Zaskoczony widokiem, zaczął się głośno śmiać. Wiedział, że to musiały być psoty Kubusia. Ale zamiast złościć się, podziwiał kreatywność traktorka i postanowił dołączyć do zabawy.

– Kubusiu, jesteś prawdziwym mistrzem psot! – powiedział farmer, śmiejąc się. – Teraz muszę odnaleźć się w tym labiryncie.

Słońce zaczęło powoli zachodzić, a farmer wciąż błądził w labiryncie jabłek. Kubuś, obserwując jego zabawę, zdał sobie sprawę, że to był naprawdę udany dzień pełen psot i śmiechu.

Ale to był dopiero początek. Kubuś, pełen radości i energii, już myślał o kolejnej psotnej przygodzie.

Niespodzianka w stodole

Po psotach w sadzie, Kubuś był pełen energii i radości. Czuł, że to dopiero początek jego psotnej przygody.

– A ono jeśli zrobię niespodziankę w stodole? – pomyślał Kubuś, kierując się w stronę wielkiego budynku.

Stodoła była pełna farmowych maszyn, które odpoczywały po dniu ciężkiej pracy. Kubuś uśmiechnął się szeroko, widząc tę scenę. Jego żółta łopata, zawsze gotowa do pomocy, lśniła w świetle zachodzącego słońca.

– Czas na kolejną psotę! – wykrzyknął Kubuś, podnosząc swoją łopatę.

Przy pomocy swojej nieodłącznej żółtej łopaty, Kubuś zaczął rozsypywać siano na podłodze stodoły. Z kreatywnym zapałem, stworzył sylwetki różnych zwierząt: krowę, świnkę, a nawet konia.

Wkrótce stodoła zamieniła się w prawdziwe zoo z siana. Kubuś, zadowolony ze swojej pracy, nie mógł powstrzymać śmiechu.

– To jest najzabawniejsze zoo na świecie! – wykrzyknął Kubuś, obserwując swoje dzieło.

W tym momencie, do stodoły weszła krowa Bella. Zaskoczona widokiem, zaczęła się głośno rżeć. Wiedziała, że to musiały być psoty Kubusia. Ale zamiast złościć się, podziwiała kreatywność traktorka.

– Kubusiu, jesteś niesamowity! – powiedziała Bella, patrząc na sylwetki zwierząt. – Zrobiłbyś jeszcze jedno zwierzę dla mnie?

Kubuś, nie mogąc odmówić, z wielką radością zabrał się do pracy. Z pomocą swojej łopaty, stworzył sylwetkę wielkiej kury, która od razu stała się ulubieńcem Belli.

Słońce powoli zaszło, a stodoła zamieniła się w prawdziwe zoo. Kubuś, obserwując zabawę Belli, zdał sobie sprawę, że to był kolejny udany dzień pełen psot i śmiechu.

Ale to nie był koniec. Kubuś, pełen radości i energii, już myślał o kolejnej, jeszcze większej przygodzie.

Karnawał na polu

W dniu wielkiego karnawału, Kubuś był pełen radości i energii. O poranku, zanim jeszcze wszyscy obudzili się, Kubuś przemknął do stodole. Tam, z pomocą swojej żółtej łopaty, wyciągnął z zapomnianej skrzyni kolorowy kostium pegaza.

– To będzie największa niespodzianka! – pomyślał Kubuś, podziwiając kolorowe pióra i lśniące skrzydła kostiumu.

Przebrany za kolorowego pegaza, Kubuś ruszył na pole. Mijał zaspane maszyny, które patrzyły na niego z niedowierzaniem. Zabawny widok Kubusia w kolorowym kostiumie rozśmieszył wszystkich. Czuła się magia karnawału.

– Dołączcie do mnie! – wołał Kubuś, machając kolorowymi skrzydłami. – Dzisiaj jest dzień karnawału, czas na zabawę!

Jeden po drugim, traktory, kombajny i ciągniki włączały się do kolorowej parady. Razem z Kubusiem przemierzali pola, zawirowując kurz i śmiejąc się z radości. Wyglądali jak wielka, kolorowa karawana, która przemierzała farmę.

Roześmiany farmer, widząc to wszystko, nie mógł uwierzyć własnym oczom. Ale zamiast denerwować się, zaczął się śmiać.

– Kubusiu, co za niespodzianka! – zawołał farmer, oblany słońcem i uśmiechem. – To jest prawdziwy karnawał!

Cała farma tętniła życiem. Wszyscy, od najmniejszego traktorka po największą maszynę, bawili się, tańczyli i śmiali. Nawet słońce, zdawało się, świeciło jaśniej tego dnia.

A Kubuś, przemierzając pola w swoim kolorowym kostiumie, zdał sobie sprawę, że to był najwspanialszy dzień na farmie. Wiedział, że jego psoty sprawiły wszystkim radość i uśmiech.

Gdy słońce zaczęło powoli zachodzić, na farmie wciąż trwała zabawa. A Kubuś, usatysfakcjonowany i zmęczony, z uśmiechem na twarzy patrzył na tańczące maszyny. Wiedział, że to był naprawdę udany karnawał.

W końcu, gdy ostatnie promienie słońca znikły za horyzontem, Kubuś zasnął na polu, wciąż przebrany za pegaza. A dookoła niego, maszyny rolnicze tańczyły, śpiewały i śmiał się, celebrując karnawał na farmie.

Był to dzień pełen zabawy, śmiechu i psot. I choć była to tylko jedna z wielu psot Kubusia, było to coś, czego nikt na farmie nigdy nie zapomni.

Przeczytaj również

Komentarze

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj