Kiedy dziecko zaczyna samodzielnie trzymać główkę?

Jednym z pierwszych i niezwykle ważnych osiągnięć jest moment, gdy maluszek zaczyna samodzielnie trzymać główkę. To nie tylko urocze, gdy bobas z ciekawością rozgląda się dookoła, ale przede wszystkim świadczy o prawidłowym rozwoju jego mięśni szyi i pleców. Kiedy możemy spodziewać się tej umiejętności u naszego dziecka?

Kiedy dziecko zaczyna trzymać główkę?

Noworodki przychodzą na świat z bardzo słabymi mięśniami szyi, dlatego ich główki wymagają podparcia. Jednak już od pierwszych dni życia, dziecko ćwiczy mięśnie, które w przyszłości pozwolą mu na samodzielne utrzymanie główki. Proces ten przebiega stopniowo i jest ściśle związany z rozwojem motorycznym malucha.

W pierwszym miesiącu życia, podczas leżenia na brzuszku, dziecko może na krótką chwilę unieść główkę. To pierwsze próby ćwiczenia mięśni szyi. Około 2-3 miesiąca życia, niemowlę potrafi już przez dłuższą chwilę utrzymać główkę w pozycji na brzuchu, podpierając się na przedramionach. Pełną kontrolę głowy, maluszek osiąga zwykle między 4 a 6 miesiącem życia.

Znaczenie kontroli głowy dla rozwoju dziecka

Umiejętność samodzielnego trzymania główki to nie tylko ważny krok w rozwoju motorycznym dziecka, ale również istotny element jego ogólnego rozwoju. Dzięki temu maluszek może:

  • lepiej poznawać otaczający go świat,
  • śledzić wzrokiem interesujące go obiekty,
  • wchodzić w interakcje z opiekunami,
  • przygotowywać się do siadania i raczkowania.

Prawidłowy rozwój kontroli głowy jest również ważny dla kształtowania się prawidłowej postawy ciała i zapobiegania wadom postawy w przyszłości.

Ćwiczenia wspomagające rozwój kontroli głowy

Choć rozwój kontroli głowy przebiega naturalnie, to istnieją sposoby, by go wspomóc. Najważniejsze z nich to:

  • Częste układanie dziecka na brzuszku – pozycja, która najbardziej stymuluje mięśnie szyi i pleców. Początkowo wystarczy kilka minut kilka razy dziennie, stopniowo wydłużając ten czas.
  • Zabawa z dzieckiem w pozycji na brzuchu – przyciąganie uwagi malucha zabawkami, mówienie do niego, sprawi, że chętniej będzie ćwiczył unoszenie główki.
  • Noszenie dziecka w pozycji pionowej – trzymanie malucha w pozycji pionowej, z główką na wysokości ramion rodzica, również stymuluje mięśnie szyi.

Pamiętajmy jednak, że każde dziecko rozwija się w swoim tempie i nie należy go do niczego zmuszać. Jeśli mamy wątpliwości co do rozwoju malucha, skonsultujmy się z pediatrą.

Objawy opóźnionego rozwoju kontroli głowy

Choć, jak wspomnieliśmy, każde dziecko jest inne, to istnieją pewne sygnały, które mogą wskazywać na opóźniony rozwój kontroli głowy. Należą do nich:

  • brak jakiejkolwiek próby unoszenia główki w pozycji na brzuchu po ukończeniu 3 miesiąca życia,
  • opadanie główki do tyłu w pozycji siedzącej po 5 miesiącu życia,
  • preferowanie jednej strony podczas leżenia i trzymania główki.

W przypadku zaobserwowania tych objawów, warto skonsultować się z lekarzem, który oceni rozwój dziecka i w razie potrzeby zaleci odpowiednie działania.

Na brzuszku tylko w dzień

Choć zaleca się zachęcanie dziecka do spędzenia czasu na brzuszki w ciagu dnia, to zdecydowanie nie zaleca się układania niemowląt do snu na brzuszku. Szczególnie w pierwszych miesiącach życia, ze względu na ryzyko zespołu nagłej śmierci łóżeczkowej (SIDS).

Potencjalne zagrożenia to:

  • utrudnione oddychanie przez ucisk na klatkę piersiową,
  • ryzyko uduszenia przez wtulenie twarzy w poduszkę,
  • mniejszy dostęp do powietrza i ryzyko niedotlenienia.

Jeśli dziecko samo przekręca się na brzuszek podczas snu, ale nie potrafi jeszcze sprawnie obracać się na boki, należy delikatnie układać je z powrotem na plecach. Starsze niemowlęta, które już dobrze kontrolują ruchy głowy i tułowia, mogą bezpiecznie spać na brzuszku.

Rola pediatry w ocenie rozwoju kontroli głowy

Regularne wizyty u pediatry to nieodłączny element opieki nad niemowlęciem. Podczas badań, lekarz ocenia również rozwój motoryczny dziecka, w tym kontroli głowy.

Pediatra sprawdza napięcie mięśniowe, reakcje dziecka na bodźce, symetrię ruchów. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, może zalecić dodatkowe badania lub konsultacje ze specjalistami, na przykład neurologiem dziecięcym lub fizjoterapeutą.

Wpływ kontroli głowy na dalszy rozwój motoryczny

Opanowanie umiejętności samodzielnego trzymania główki to fundament dla dalszego rozwoju motorycznego dziecka. To właśnie stabilna kontrola głowy umożliwia maluchowi naukę siadania, raczkowania, a w końcu chodzenia.

Silne mięśnie szyi i pleców są niezbędne do utrzymania równowagi w pozycji siedzącej i podczas przemieszczania się. Dlatego tak ważne jest wspieranie rozwoju kontroli głowy od pierwszych miesięcy życia dziecka.

Przeczytaj również

Komentarze

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj