Stumilowy Las to dom dla dziewięciu głównych bohaterów – od rozmarzonych o miodzie Kubusia i bojaźliwego Prosiaczka po praktycznego Królika i skaczącego Tygrysa. Obok nich kręci się masa krewnych, znajomych i zmyślonych stworów w rodzaju hefalumpów czy wuzli. Disney dorzucił własne postacie – wrony, szkodniki i Skałozaura. Seriale poszły jeszcze dalej, wprowadzając Bruda czy bandę szczurów. Każdy bohater ma swoją rolę, dzięki czemu las nigdy nie jest nudny.
Główne postacie ze Stumilowego Lasu
Najbardziej rozpoznawalny zestaw bohaterów tworzą postacie obecne w obu książkach A.A. Milne’a. To one nadają rytm codzienności w lesie, reagują na pomysły innych i pokazują różne sposoby radzenia sobie z problemami. Każda z nich ma własny, łatwy do zapamiętania wzorzec zachowania, co sprawia, że razem tworzą bardzo zróżnicowaną, ale spójną grupę.
- Kubuś Puchatek – miś o bardzo małym rozumku, ale wielkim sercu: myśli niespiesznie, często się myli, jednak potrafi być odważny. Łączy go bliska relacja z Krzysiem i Prosiaczkiem, a jego stałym motywem jest poszukiwanie miodu oraz wymyślanie krótkich piosenek.
- Krzysiu / Krzysztof Robin – ludzki opiekun i autorytet: jest punktem odniesienia dla wszystkich zwierząt, rozstrzyga spory, potrafi pochwalić i pocieszyć. To do niego bohaterowie zwracają się, gdy czegoś nie rozumieją.
- Prosiaczek – wierny, lecz bojaźliwy towarzysz: chce uczestniczyć we wszystkich wyprawach, ale łatwo go przestraszyć. Najczęściej działa, gdy ktoś go do tego zachęci, zwłaszcza Kubuś.
- Kłapouchy – pesymista o łagodnym usposobieniu: mówi powoli, spodziewa się raczej kłopotów niż sukcesów, ale przyjmuje pomoc przyjaciół. W wielu scenach jego ogon staje się źródłem zabawnych sytuacji.
- Królik – praktyczny organizator lasu: lubi, kiedy inni stosują się do planu, i nie przepada za nieproszonymi gośćmi. Często to on wymyśla akcję ratunkową albo rozdziela zadania.
- Sowa Przemądrzała – specjalistka od trudnych słów: przekonana o swojej wiedzy, chętnie wygłasza długie wyjaśnienia. Pozostali czasem jej nie rozumieją, ale szanują jej doświadczenie.
- Kangurzyca – troskliwa, rozsądna opiekunka: pilnuje, by w lesie panowały bezpieczne zasady, a przy okazji potrafi wciągnąć innych w opiekę nad Maleństwem.
- Maleństwo – najmłodszy mieszkaniec lasu: ciekawy świata, szybko się zaprzyjaźnia, jest często bohaterem drobnych przygód, które wymagają interwencji starszych.
- Tygrys – później wprowadzony wesoły zawadiaka: pojawia się jako ktoś bardzo pewny siebie, uwielbia skakanie i ma wrażenie, że tygrysy potrafią wszystko, co bywa początkiem kłopotów.
Dzięki temu zestawowi w opowieściach można pokazać zarówno działanie z impulsu i z życzliwości, jak i rozsądek opiekuna, a także troskę o najsłabszych – i to właśnie te napięcia sprawiają, że Stumilowy Las nie jest tylko tłem, ale żyjącą społecznością.
Pozostali mieszkańcy i znajomi z oryginalnych książek
Oprócz stałej grupy bohaterów w opowieściach pojawiają się postacie, które są nazwane i rozpoznawalne, ale nie występują na tyle często, by zaliczyć je do podstawowego zestawu. Najczęściej są związane z jednym wydarzeniem albo są przyprowadzone przez kogoś z głównych bohaterów, przede wszystkim przez Królika. Ich rolą jest pokazanie, że las jest szerszym miejscem niż tylko krąg najbliższych przyjaciół.
- Krewni i znajomi Królika: to najliczniejsza i najbardziej ruchliwa grupa, o której Królik mówi jak o oczywistości. Mogą pomagać przy większych przedsięwzięciach albo stanowić tłum, gdy trzeba coś ogłosić.
- Drobne zwierzęta spotykane przy okazji wypraw: pojawiają się wtedy, gdy akcja wymaga większej liczby mieszkańców lasu, ale ich rola kończy się na danym epizodzie.
- Goście z sąsiedztwa: pojedyncze postacie, które pojawiają się wskutek zaproszenia lub potrzeby chwili; ważne dlatego, że pokazują otwartość lasu na przybyszów.
Nie są traktowani jak zasadnicza dziewiątka, ponieważ nie wpływają na bieg większości przygód, nie towarzyszą bohaterom w kolejnych rozdziałach i nie mają mocno rozpisanych charakterów. Spełniają jednak ważną funkcję: wprowadzają ruch, pokazują, że Królik naprawdę ma kogo odwiedzać, a Stumilowy Las nie jest zamkniętym klubem kilku zwierząt.
Wyobrażone i nietypowe stworzenia pojawiające się w przygodach
W wielu rozdziałach bohaterowie natrafiają na istoty, które nie zawsze są realne w takim sensie jak Kubuś czy Prosiaczek. Czasem są to stworzenia wymyślone przez mieszkańców lasu, czasem nieprzyjaźnie nastawione zwierzęta, a czasem po prostu błędnie nazwane istoty. To ważny element świata, bo pozwala pokazać dziecięcą wyobraźnię i to, jak łatwo strach potrafi powstać z niedopowiedzenia.
- Pszczoły – przeciwnicy w drodze po miód: pojawiają się zawsze wtedy, gdy Kubuś chce dostać się do miodu. Nie są złe, tylko bronią swojego gniazda, co staje się źródłem komicznych akcji z udziałem Misia i jego przyjaciół.
- Słonie, hefalumpy, sonie – istoty wyolbrzymione przez bohaterów: często opisywane jako groźne lub bardzo duże, ale rzadko widziane naprawdę; są raczej efektem wyobraźni niż realistycznym mieszkańcem lasu.
- Wuzle, słasice i podobne stworzenia o trudnych nazwach: ich największą mocą jest to, że nikt dokładnie nie wie, jak wyglądają. Bohaterowie boją się więc nie samego stworzenia, ale niepewności.
- Jagulary – potencjalne zagrożenie z zewnątrz: wspominane jako ktoś, kto może czyhać na mieszkańców. Samo ich istnienie sprawia, że przyjaciele zachowują ostrożność.
- Jentyk i inne jednostkowe osobliwości: pojawiają się epizodycznie, nierzadko tylko w rozmowach, co buduje wrażenie, że świat za granicą lasu jest większy i bardziej zagadkowy.
- Wuj Robert i bohaterowie przywoływani z pamięci: funkcjonują jako postacie z opowieści, o których się mówi, ale których nie trzeba od razu spotykać.
To właśnie dzięki takim istotom w historii może pojawić się lekki dreszczyk, śmieszny nieporozumień związanych z nazwami i motyw wyprawy, która kończy się odkryciem, że zagrożenie było mniejsze, niż się wydawało.
Postacie z późniejszych kontynuacji literackich i rozwinięć świata
Rozszerzenia książkowe dopowiadają, że w otoczeniu znanych bohaterów żyje więcej drobnych, imiennych postaci, które pojawiają się w powrotnych wyprawach Krzysia i w kolejnych tomach. Ich zadaniem jest zagęszczenie świata o nowe relacje i poboczne wątki, tak aby Stumilowy Las miał jeszcze więcej sąsiadów, pomocników i krewnych niż w oryginale. Wiele z tych postaci ma tylko jedną mocniej opisaną cechę albo krótki epizod, ale dzięki temu łatwo je odróżnić.
- Jaś Pędraczek – mały, ale bardzo ruchliwy znajomy Królika, który wraca w późniejszych historiach.
- Wieczorny i Poranny – para myszy, które w nowszych opowieściach dostają własne miejsce w lesie.
- Najmniejszy – bohater odnotowany z imienia, używany w kontynuacjach do pokazania naprawdę drobnych mieszkańców.
- Giles Winslow Jr. – postać pozwalająca połączyć wątki Krzysia ze światem poza lasem.
- Dalsi krewni Sowy opisywani w jej rodzinnych wspomnieniach.
Postacie stworzone przez Disneya
Wersja animowana potrzebowała bohaterów, którzy będą mogli odpowiadać za komizm sytuacyjny, jednorazowe konflikty albo komplikowanie życia Królikowi. Dlatego oprócz już znanych dodatków wprowadzono cały zestaw charakterów drugo- i trzecioplanowych, często o mocnych, łatwych do narysowania cechach: głośnych, złośliwych, przesadnie pracowitych albo przestraszonych. Dzięki nim odcinki i filmy mogły być bardziej przygodowe niż spokojne rozdziały książkowe.
- Wrony – zorganizowana grupa ptaków regularnie niszczących ogródek Królika.
- Szkodniki – zielone stworzenia o apetycie na wszystkie uprawy, z wodzem ubranym jak Napoleon.
- Skałozaur – potwór istniejący wskutek nieporozumienia, użyty do zbudowania całej przygodowej akcji.
- Dinozory z Kubusiowych opowieści – wykorzystywane do zabawy w odkrywców i poszukiwaczy kości.
- Giles Winslow Jr. w roli antagonisty wobec dorosłego Krzysia.
Bohaterowie epizodyczni z seriali i produkcji telewizyjnych osadzonych w Stumilowym Lesie
Telewizyjne serie najczęściej operują schematem: pojawia się ktoś nowy, powoduje kłopot, a przyjaciele muszą sobie z nim poradzić. Z tego powodu w polskich opisach tych produkcji można znaleźć długie listy jednorazowych postaci, których nie ma w klasycznych książkach ani w głównych filmach kinowych. Są to albo przeciwnicy o wyrazistym wyglądzie, albo komiczne przeszkody dla Królika, albo bohaterowie wymagający krótkiej akcji ratunkowej.
- Brud – zielony stwór powstały z bałaganu Krzysia, wrogo nastawiony do sprzątania.
- Stan i Heff – para pojawiająca się przy motywach z hefalumpami i wuzlami.
- Wooster – duża postać używana w odcinkach wymagających silniejszego bohatera drugiego planu.
- Niania – epizodyczna opiekunka, która narzuca własne porządki.
- Banda szczurów – zbiorowy przeciwnik, z którym mieszkańcy lasu muszą sobie poradzić wspólnie.