„Królestwo księcia Pampera” przedstawia proces nauki korzystania z nocnika. Poprzez przygody księcia Pampera i Nocnikowej Wróżki, mali czytelnicy poznają zalety samodzielności i dorastania, jednocześnie pokonując lęk przed zmianami.
Książę Pampers i jego królestwo
W odległym królestwie, gdzie zamki były zbudowane z klocków, a rzeki płynęły mlekiem i miodem, żył sobie młody książę o imieniu Pampers. Był on ukochanym synem króla i królowej, którzy spełniali każde jego życzenie. Książę Pampers miał wszystko, czego dusza zapragnie – najlepsze zabawki, najsmaczniejsze słodycze i najbardziej miękkie poduszki do spania.
Jednak było coś, co wyróżniało księcia Pampera spośród innych dzieci w królestwie. Otóż, mimo że był już dużym chłopcem, wciąż nosił pieluszki. Nie przeszkadzało mu to zbytnio, bo pieluszki były wygodne i nie musiał przerywać zabawy, by iść do łazienki.
Pewnego dnia, podczas wielkiej uczty w pałacu, książę Pampers bawił się ze swoimi przyjaciółmi w ogrodzie. Nagle poczuł, że jego pieluszka jest mokra i niewygodna. Zaczął płakać i wołać swoją mamę.
„Mamusiu! Mamusiu! Moja pieluszka jest mokra!” – zawołał książę Pampers.
Królowa podeszła do niego i delikatnie powiedziała: „Kochanie, może już czas, żebyś zaczął używać nocnika jak inne duże dzieci?”
Książę Pampers przestraszył się na samą myśl o nocniku. Wyobraził sobie zimne, twarde siedzisko i głośny dźwięk spłukiwania wody. Pokręcił głową i odpowiedział: „Nie, mamusiu! Nie chcę nocnika! Chcę zostać w pieluszce na zawsze!”
Królowa westchnęła i pogłaskała synka po głowie. Wiedziała, że prędzej czy później będzie musiał nauczyć się korzystać z nocnika, ale nie chciała go zmuszać. Postanowiła poczekać, aż książę Pampers sam będzie gotowy na tę zmianę.
Dni mijały, a książę Pampers wciąż nosił pieluszki. Jego przyjaciele zaczęli zwracać na to uwagę i czasami się z niego podśmiewali. Książę czuł się coraz bardziej niepewnie, ale strach przed nocnikiem był silniejszy niż chęć bycia „dużym chłopcem”.
Jednej nocy, gdy książę Pampers spał w swojej wielkiej, miękkiej kołysce, przyśniło mu się coś niezwykłego. W jego śnie pojawiła się piękna, błyszcząca wróżka. Miała na sobie suknię w kolorze tęczy i trzymała w ręku różdżkę w kształcie małego nocnika.
„Witaj, książę Pampersie” – powiedziała wróżka łagodnym głosem. „Jestem Nocnikowa Wróżka i przyszłam, by ci pomóc”.
Książę Pampers przetarł oczy ze zdumienia. „Pomóc? Ale w czym?” – zapytał niepewnie.
Wróżka uśmiechnęła się i odpowiedziała: „W zostaniu dużym chłopcem, oczywiście! Widzę, że boisz się nocnika, ale nie martw się. Razem odkryjemy, że korzystanie z nocnika może być wspaniałą przygodą!”
I tak rozpoczęła się niezwykła podróż księcia Pampera, która miała odmienić jego życie na zawsze.
Magiczna przygoda z nocnikiem
Nocnikowa Wróżka machnęła swoją różdżką i nagle książę Pampers znalazł się w zaczarowanym lesie. Drzewa miały liście w kształcie nocników, a kwiaty wyglądały jak kolorowe papierowe ręczniki. Książę rozglądał się dookoła z niedowierzaniem.
„Gdzie jesteśmy?” – zapytał, ściskając swoją ulubioną przytulankę.
„To jest Kraina Nocników, mój drogi” – odpowiedziała Nocnikowa Wróżka. „Tutaj wszystkie dzieci uczą się korzystać z nocnika i zostają prawdziwymi bohaterami”.
Książę Pampers nie był przekonany. Wciąż bał się nocnika i tęsknił za swoimi wygodnymi pieluszkami. Nocnikowa Wróżka zauważyła jego niepewność i postanowiła pokazać mu coś specjalnego.
„Chodź ze mną, książę” – powiedziała, biorąc go za rękę. „Pokażę ci coś, co na pewno ci się spodoba”.
Poprowadzila go do małego pagórka, na szczycie którego stał złoty tron. Ale nie był to zwyczajny tron – był to najpiękniejszy, najbardziej błyszczący nocnik, jaki kiedykolwiek widział.
„To jest Królewski Nocnik” – wyjaśniła wróżka. „Tylko prawdziwi bohaterowie mogą na nim usiąść. Czy chciałbyś spróbować?”
Książę Pampers zawahał się. Z jednej strony nocnik wyglądał naprawdę imponująco, ale z drugiej strony wciąż się bał. Wtedy usłyszał głosy innych dzieci. Odwrócił się i zobaczył grupę chłopców i dziewczynek, którzy bawili się wesoło w pobliżu.
„Kim są te dzieci?” – zapytał książę.
„To są Rycerze i Księżniczki Nocnika” – odpowiedziała wróżka. „Wszyscy nauczyli się korzystać z nocnika i teraz mogą się bawić bez przerwy, nie martwiąc się o mokre pieluszki”.
Książę Pampers przyglądał się dzieciom z zazdrością. Wyglądały na takie szczęśliwe i swobodne. Zaczął się zastanawiać, czy może jednak warto spróbować tego całego nocnika.
„A co, jeśli nie dam rady?” – zapytał cicho.
Nocnikowa Wróżka uśmiechnęła się ciepło i powiedziała: „Nie martw się, książę. Każdy bohater zaczyna od małych kroków. Najpierw możesz po prostu usiąść na nocniku w ubraniu, żeby się przyzwyczaić”.
Książę Pampers wziął głęboki oddech i skinął głową. „Dobrze, spróbuję” – powiedział odważnie.
Usiadł na Królewskim Nocniku, wciąż w pieluszce i ubraniu. Ku jego zdziwieniu, nocnik był ciepły i wygodny. Nie było się czego bać!
„Brawo, książę!” – zawołała Nocnikowa Wróżka. „Zrobiłeś pierwszy krok do zostania prawdziwym bohaterem!”
Książę Pampers poczuł się dumny z siebie. Może to całe korzystanie z nocnika nie było takie straszne, jak mu się wydawało?
Książę Pampers zostaje bohaterem
Dni w Krainie Nocników mijały szybko i przyjemnie. Książę Pampers bawił się z innymi dziećmi, uczestniczył w konkursach i grach, a co najważniejsze – coraz częściej siadał na nocniku. Z każdym dniem czuł się pewniej i bardziej komfortowo.
Pewnego dnia Nocnikowa Wróżka podeszła do księcia z tajemniczym uśmiechem na twarzy.
„Książę Pampersie” – powiedziała. „Myślę, że jesteś gotowy na wielki test”.
Książę poczuł, jak serce zaczyna mu szybciej bić. „Jaki test?” – zapytał niepewnie.
„To test dla prawdziwych bohaterów” – wyjaśniła wróżka. „Musisz przez cały dzień korzystać z nocnika bez pieluszki. Jeśli ci się uda, zostaniesz oficjalnie pasowany na Rycerza Nocnika!”
Książę Pampers poczuł mieszaninę ekscytacji i strachu. Czy da radę? A co, jeśli się nie uda?
„Nie martw się” – powiedziała wróżka, jakby czytając w jego myślach. „Pamiętaj, że wszyscy w ciebie wierzymy. A nawet jeśli się nie uda za pierwszym razem, zawsze możesz próbować ponownie”.
Książę wziął głęboki oddech i pokiwał głową. „Dobrze, spróbuję” – powiedział odważnie.
Nadszedł dzień wielkiego testu. Książę Pampers obudził się wcześnie rano, pełen determinacji. Przez cały dzień pilnował się, by regularnie korzystać z nocnika. Były momenty, gdy prawie zapomniał lub gdy bardzo się spieszył, ale za każdym razem udawało mu się dotrzeć na czas.
Gdy nadszedł wieczór, książę Pampers nie mógł uwierzyć, że mu się udało! Był suchy przez cały dzień!
Nocnikowa Wróżka zorganizowała wielką uroczystość. Wszystkie dzieci z Krainy Nocników zebrały się, by świętować sukces księcia Pampera.
„Książę Pampersie” – powiedziała uroczyście wróżka. „W uznaniu twojej odwagi i wytrwałości, mianuję cię oficjalnie Rycerzem Nocnika!”
Wszyscy zgromadzeni zaczęli klaskać i wiwatować. Książę Pampers czuł, jak rozpiera go duma. Zrozumiał, że być dużym chłopcem to nie tylko korzystanie z nocnika, ale też odwaga do podejmowania nowych wyzwań.
Gdy wrócił do swojego królestwa, jego rodzice nie mogli uwierzyć w przemianę, jaka zaszła w ich synu. Książę Pampers nie tylko nauczył się korzystać z nocnika, ale stał się też bardziej pewny siebie i samodzielny.
Od tego dnia, za każdym razem, gdy inne dzieci bały się spróbować czegoś nowego, książę Pampers opowiadał im swoją historię o Krainie Nocników i o tym, jak został bohaterem. Zawsze kończył swoją opowieść słowami:
„Pamiętajcie, każdy może zostać bohaterem. Wystarczy odwaga, by spróbować czegoś nowego!”
I tak, dzięki swojej przygodzie z nocnikiem, książę Pampers nie tylko nauczył się ważnej umiejętności, ale też stał się wzorem dla innych dzieci w całym królestwie.